قانون کانن و مور [2026]: خشونت در پروندههای خانوادگی
رأی دادگاه عالی در پرونده کانن و مور [2026] FedCFamC1A 206 – درخواست تجدیدنظر مربوط به فرزندپروری – توضیحات مهمی را برای والدین و متخصصان حقوقی که در حال بررسی اختلافات فرزندپروری و خشونت خانوادگی هستند، ارائه میدهد.
این رأی تأکید میکند که خشونت خانوادگی محدود به حملات فیزیکی نیست.
طبق بخش 4AB(1) قانون قانون خانواده 1975 (Cth)، رفتار خشونتآمیز یا تهدیدآمیز که برای کنترل یا ایجاد ترس در آن عضو خانواده باشد، ممکن است خشونت خانوادگی محسوب شود.
نکته مهم این است که رفتار به تنهایی برای اثبات خشونت خانوادگی کافی نیست. دادگاه باید ماهیت رفتار، کنترلی بودن یا ترسآفرینی آن را هم در نظر بگیرد. صرفا قصد ایجاد ترس یا کنترلی بودن، دلیل کافی برای خشونت خانوادگی نیست و ارزیابی باید با بررسی شواهد انجام شود.
این تصمیم اهمیت بررسی صحیح ادعاهای خشونت خانوادگی را مشخص میکند. دادگاهها باید یافتههای روشنی در مورد رفتارهای مورد مناقشه ارائه دهند و توضیح دهند که چگونه شواهد از این یافتهها پشتیبانی میکنند.
حتی در مواردی که رفتار تهدیدآمیز والدین با تعریف قانونی خشونت خانوادگی مطابقت ندارد، ممکن است به خاطر ایمنی و رفاه کودک، ارزیابی انجام شود.
چرا این موضوع مهم است؟
برای والدینی که درگیر مراحل فرزندپروری هستند، این تصمیم بر اهمیت ارائه شواهد واضح و مشخص از رفتار ادعایی، تأثیر آن و هرگونه نگرانی ناشی از آن برای ایمنی و رفاه کودکان تأکید میکند.
در نهایت، قانون کانن و مور [2026] تأکیدی است برای تشخیص رفتار غیرقابل قبول والدین از رفتار قانونی و صحیح والدین، در پروندههای خشونت خانوادگی.

